80 (5) pp 355-366

Titel: 
Een per secundam helende wonde bij het paard: hoe pak ik het aan?
Auteur(s): 
E. PINT, M. JORDANA GARCIA, A. MARTENS
Samenvatting: 

Als dierenarts wordt men vaak geconfronteerd met wonden die niet kunnen gesloten worden of na sluitingterug openkomen en bijgevolg per secundam moeten helen. De secundaire wondheling kan ingedeeld worden invijf fasen: de inflammatoire fase, de granulatiefase, de epithelisatie, de wondcontractie en de rijpingsfase. Het iseen zeer traag proces dat met veel complicaties gepaard kan gaan, bij het paard vooral ter hoogte van deledematen. Wondinfectie en de vorming van hypergranulatieweefsel zijn de voornaamste problemen. Een goededébridement (het verwijderen van gecontamineerd en necrotisch weefsel uit de wonde en het opfrissen van dewondranden) en spoeling van de wonde vormen de start van een vlotte heling.Vochtige wondheling is een vrijnieuw begrip in de veterinaire wondzorg en verschillende wondbedekkingmaterialen verschaffen een ideaal milieuvoor dit concept van heling. Een goed inzicht in de pathofysiologie en een goede beoordeling van de wonde dragenbij tot een juiste keuze uit de verschillende wondbedekkingmaterialen. Alginaten versnellen het granuleren vande wonde, schuimverbanden hebben een meerwaarde tijdens de epithelisatie en antimicrobiële verbanden kunnenbijdragen tot het onder controle houden van de infectie en het bevorderen van de heling. Betere inzichten in delokale wondzorg zouden het gebruik van antibiotica tijdens de wondbehandeling kunnen reduceren.

Volledige tekst: 
pp 355-366
Permanente vorming